Panama
Panama
Panama huldigt het territoriaal belastingsprincipe, hetgeen betekent dat
enkel inkomsten uit Panama zelf worden belast, en dat daarbij geen onderscheid
wordt gemaakt tussen inwoners en buitenlanders. Hetzelfde geldt
voor bedrijven, en de term ‘offshore’ komt dan ook niet voor in de Panamese
wetgeving. Het enige echte ‘offshore’-gebied in Panama is de Colon-vrijhandelszone,
en het staat de bedrijven daar vrij om ook zaken te doen in Panama.
Bedrijfsbelasting op in Panama gemaakte winst bedraagt 30%, en stijgt
naar 42% voor winsten boven een half miljoen dollar. BTW en invoerrechten
zijn de laatste jaren aanzienlijk verlaagd. De hoogste belastingschijf voor
persoonlijke inkomsten bedraagt 30%. Er is geen roerende voorhef.ng, maar
opbrengsten van vastgoed worden als inkomsten beschouwd. Een aantal
inkomsten uit het buitenland blijven onbelast, maar in 2006 werd een .scale
hervorming van kracht die het territoriale principe wat heeft afgezwakt.
Inkomsten uit prestaties in het buitenland zullen vanaf nu toch worden belast
in Panama, als de persoon in kwestie minstens 70% tijd van het jaar in
Panama heeft doorgebracht. Het territorialiteitsprincipe blijft gelden voor
bedrijfsbelasting.
Financiële sector
Panama huisvest buitenlandse verzekeringsmaatschappijen, en de beurs
moedigt beleggingsfondsen aan, maar geen van beide sectoren zijn echt uitgebouwd.
Panama telt echter wel een groot aantal banken, en vormt een belangrijk
.nancieel knooppunt tussen de Amerika’s. Er zijn verschillende
redenen voor dit succes. Het strikt bankgeheim, en een soepele regelgeving,
maken het land aantrekkelijk voor de landen van Centraal- en Zuid-Amerika.
Panama doet ook veel zaken met de Caraïben, en Panama is, in tegenstelling
tot veel andere belastingparadijzen, ook een gebied waar veel goederen
worden verhandeld. Een aanzienlijk deel van de meer dan 100.000
bedrijven in Panama drijven handel, voornamelijk via de vrijhandelszone
van Colon, en de aanwezigheid van verschillende banken ligt dan ook voor
Het minimumkapitaal voor een bank die zowel in het buitenland als
in Panama zaken wil doen bedraagt 10 miljoen dollar. Voor banken die enkel
bedrijvig zijn buiten Panama, volstaat een minimumkapitaal van 3 miljoen
dollar. Een nieuwe bankwet, die ook geldt voor trustbedrijven, dateert van
februari 1999, en sluit nauwer aan bij Europese en Amerikaanse normen.
De wet bepaalt onder andere dat de aanvraag voor een bankvergunning moet
worden ingediend door een plaatselijke advocaat, en vergezeld moet zijn van
de volgende documenten:
- het zakenplan van de bank, plus een schatting van de verwachte winst,
en bijdrage tot de economie
Internethandel
Internetgebruik neemt overhand toe in Panama. In de zomer van 2002
opende de overheid een speciale industriële zone voor commercieel internet
op de terreinen van een voormalige legerbasis, en trok 50 miljoen dollar uit
voor het initiatief. De twintig hectare omvatten kantoren, technische opslagplaatsen,
en woonruimte voor personeel. Belangrijke bedrijven uit de sector,
en universiteiten uit de Verenigde Staten hebben zich al van een plaats
verzekerd in wat Panama ‘Technopark’ noemt, en ook een tikje bombastischer
‘City of Knowledge’.
Dubbelbelastingverdragen
Aangezien Panama sowieso geen belasting heft op buitenlandse inkomsten,
heeft het geen dubbelbelastingverdragen afgesloten. Panama heeft wel juridische
samenwerkingsakkoorden met Colombia, de Verenigde Staten, en de
meeste landen van Centraal-Amerika. Een rechtbank hoeft daarbij niet te
worden ingeschakeld. Een ambtelijk verzoek is voldoende om informatie te
verkrijgen in het kader van een misdaadonderzoek. Belastingontduiking valt
echter niet onder de termen van de verdragen.
Panama werd in 2001 door de Organisatie voor Economische Samenwerking
en Ontwikkeling van een zwarte lijst geschrapt, nadat het er zich
toe verbonden had een aantal aanbevelingen van de organisatie na te leven.
