Liberia
Liberia
Het hoogste punt van Liberia, mount Nimba, vormt tevens een grenspunt met Guinea en Ivoorkust. Het land ligt vlak boven de evenaar, aan de Afrikaanse westkust, en heeft een tropisch en regenachtig klimaat. De goede watervoorziening maakt de streek geschikt voor landbouw. Reeds aan het eind van de 14e eeuw vestigden Franse burgers zich in het huidige Liberia, en tijdens de renaissance kwam het gebied onder heerschapij van Portugal. Zweden en Fransen dreven er handel in peper, goud en slaven.
Op 26 juli 1847, stichtten vrijgevochten slaven uit de Verenigde Staten de republiek Liberia. De nieuwe onafhankelijke staat kwam al snel in conflict met inheemse stammen enerzijds, en koloniale buren anderzijds. Bovendien keerde na de afschaffing van de slavernij in de Verenigde Staten een kleiner percentage voormalige slaven terug naar Afrika dan gedacht. Toch slaagde de jonge republiek erin te overleven, maar de democratische wetgeving die het had meegenomen van over de oceaan bleef dode letter waar het de plaatselijke bevolking betrof. De ingeweken minderheid domineerde meer dan een eeuw het politiek bestel. De staatsgreep van 1980 maakte hieraan een einde, maar leidde evenmin tot democratisering, en een inval van rebellen uit ivoorkust in 1989 mondde uit in 14 jaar burgeroorlog. In 2003 werd een vredesoverleg gehouden onder auspiciën van de verenigde naties, en de vrije verkiezingen van 2005 brachten Afrika's eerste vrouwelijke president aan de macht.
Sindsdien is de diamantindustrie terug op gang gekomen. Door de burgeroorlog is de export van ijzererts stilgevallen, die meer dan de helft uitmaakte van Liberia's buitenlandse inkomsten. Ook rubber, hout, koffie en cacao worden uitgevoerd, en er wordt werk gemaakt van toekomstige olie-ontginning. Veel Libanezen drijven handel in Liberia. Er is geen valuta-controle, en er worden meer dan een dozijn inlandse talen gesproken, waarvan sommigen niet geschreven worden. Het Liberiaans rechtssysteem steunt zowel op Engelse jurisdictie als Afrikaans gewoonterecht, en beide zijn ondergeschikt aan de grondwet. Het zakelijk recht van Liberia is gebaseerd op de wetten van de Amerikaanse staat Delaware.
Liberia is sinds jaar en dag betrokken bij scheepvaart. In 1948 opende het een internationaal scheepsregister, en drie maanden later werd de eerste tanker ingeschreven. Liberia heeft ervaring met allerlei soorten schepen maar is vooral gespecialiseerd in tankers en andere grote oceaanschepen. De hoofdstad Monrovia is één van de grootste natuurlijke havens ter wereld, en heeft de status van vrijhaven. Monrovia en het zuidoostelijker gelegen Buchanan zijn twee van de modernste havens van Afrika. Ook Harper en Greeneville zijn Liberiaanse havens.Vaste zeevaartroutes verbinden Liberia met het Verre-Oosten, Europa en de Verenigde Staten. Voor de burgeroorlog was Liberia's scheepsregister in gewicht uitgedrukt het grootste ter wereld. Vandaag heeft het land nog altijd de op één na grootste handelsvloot ter wereld. Met een gezamenlijke waterverplaatsing van 60 miljoen ton, varen meer dan 2.000 schepen onder Liberiaanse vlag. Alleen Panama heeft vijf maal zoveel schepen in ommevaart.
De Liberiaanse handelsvloot wordt over het algemeen beschouwd als de veiligste ter wereld, en de gemiddelde leeftijd van de schepen is veruit de jongste. Schepen ouder dan 15 jaar moeten onderzocht worden, en schepen ouder dan 20 jaar een bewijs van zeewaardigheid kunnen voorleggen. Een legertje inspecteurs verzekeren de veiligheid. De nationaliteit van de zeevaarders is irrelevant, maar op hun vaardigheden wordt nauw toegezien. Het Liberiaans register beschikt over moderne digitale communicatie, en een vaartuig kan er enkel ingeschreven worden op naam van een bedrijf. Dit kan een Liberiaans offshore bedrijf zijn of een buitenlands vennootschap dat in Liberia is ingeschreven om eigendom over een schip uit te oefenen. De registratie dient beroepsmatig te gebeuren door scheepseigenaren of hun vertegenwoordigers, zoals advocaten, boekhouders of trustbeheerders.
Een offshore bedrijf kan in één dag gevormd worden. De eigenlijke vorming gebeurt in Vienna (in Virginia), of in Zurich, maar het register heeft ook kantoren in Monrovia, New York, Londen, Hong Kong en Piraeus (de haven van Athene), waar de formaliteiten kunnen vervuld worden.
Liberia heeft een lange zakelijke traditie, en biedt een soepel en gebruiksvriendelijk onderkomen voor offshore bedrijven. Vooral holdings zijn fiscaal interessant. De oprichtingskost voor de meeste bedrijven bedraagt 715 US $, en de jaren die er op volgen een jaarlijkse kost van 450 US $, betaalbaar tegen de verjaardatum van oprichting. Toegenomen concurrentie zorgt er voor dat de inschrijvingspremie soms opgeschort wordt. Kant en klaar bedrijven waren beschikbaar, maar nu de oprichting tegenwoordig zo snel verloopt, worden ze niet langer aangeboden. Liberiaanse offshore bedrijven worden niet belast, en mogen geen handel drijven in Liberia, noch er vastgoed bezitten. Ze mogen ook niet bankieren, verzekeren of een beleggingsfonds vormen. Liberia kent geen bankgeheim. Offshore bedrijven hoeven echter niet op Liberiaans grondgebied te bankieren, en doen dat meestal ook niet. Liberia heeft al jaren een dubbelbelastingverdrag met Zweden en Duitsland, en beperktere verdragen met Nieuw-Zeeland en de Verenigde Staten.Een verdrag met Canada is nog niet van kracht.
Het 'Liberian International Ship and Corporate Registry' ( LISCR ) zendt op eenvoudig verzoek alle nodige details voor de oprichting van een offshore vennootschap.
- minimum twee personen zijn vereist voor oprichting en beheer van een bedrijf
- aandelen aan toonder zijn toegelaten
- de statuten van een vennootschap moeten niet in hun geheel geregistreerd worden, een synpsis is voldoende.
- het doorzendadres van een vennootschap wordt vertouwelijk behandeld
- plaatselijke afgevaardigden om instructies uit te voeren zijn kosteloos beschikbaar
