Bermuda
Bermuda ligt in de Alantische oceaan op een kleine duizend kilometer van het Aerikaanse vasteland. De archipel omvat ruim over de honderd eilandjes en eilanden, waarvan er 21 bewoond zijn, De belangrijkste eilanden staan met elkaar in verbinding door middel van bruggen. Er zijn geen rivieren, maar de regenval is regelmatig, en zoet water wordt opgeslagen in reservoirs. Bovendien zijn er plannen voor een ontziltingsinstallatie. Bermuda ligt ongeveer op dezelfde breedtegraad als Madeira, en wel in een warme golfstroom, die zorgt voor een klimaat waarin het nooit vriest. Diezelfde golfstroom is ook verantwoordelijk voor de groei van koraalriffen, die normaal alleen zuidelijker voorkomen. Het aantal schipbreuken dat in de loop der eeuwen hierdoor veroorzaakt is, lokt nog steeds schattenjagers en andere romantische zielen naar Bermuda om te duiken naar Spaanse galjoenen of wat er van overblijft. Ook golf is een traditie, en het oplaten van vliegers is een nationale sport. Naast Engels wordt op Bermuda ook Portugees gesproken.
Bermuda is vandaag de oudste Britse kroonkolonie, en heeft na de Isle of Man en Groot-Brittannië de oudste parlementaire traditie ter wereld. Bermuda's eerst wetgevende vergadering hield zitting in 1620. Gezien het strategisch belang van Bermuda tijdens de tweede wereldoorlog, besloten de Verenigde Staten er een militaire basis te vestigen. Inkrimping van het Amerikaanse militaire budget na de koude oorlog leidde echter tot vroegtijdige sluiting van de basis, en het gebied is ondertussen terug overgedragen. Politiegezag is in Britse handen, evenals landsverdediging en buitenlandse zaken, maar Bermuda geniet zelfbestuur voor binnenlandse aangelegenheden. Mogelijke onafhankelijkheid blijft een heet hangijzer, maar een referendum in 1995 haalde niet de nodige twee derden meerderheid. De levensomstandigheden zijn dan ook voortreffelijk. De inwoners wijzen graag op de afwezigheid van analfabetisme, inkomstenbelasting en werkloosheid. Werkloosheid ligt inderdaad onder de 2%, en in 2003 had Bermuda het op drie na hoogste inkomen per capita ter wereld.
Bermuda verschilt van veel andere offshore gebieden doordat op Bermuda de financiële dienstverlening met 60 % van het BNP een groter deel van de economie uitmaakt dan het toerisme. Dit feit is mee verantwoordelijk voor Bermuda's uitstekende creditrating. Meer dan 16.000 bedrijven zijn gevestigd op Bermuda. Bovendien bedraagt de overheidsschuld minder dan 5 % van het BNP, en ook Bermuda's inspanningen op het gebied van internethandel maken indruk. De beurs van Bermuda opende de deuren begin jaren '70, en vertegenwoordigt ondertussen een waarde van meer dan 100 miljard dollar. Doordat Bermuda grotendeels ongeschikt is voor landbouw, moeten 80 % van de levensmiddelen ingevoerd worden. Toerisme, vooral vanuit de Verenigde Staten, blijft belangrijk, met bijna een half miljoen bezoekers per jaar. Er is weinig industrie, maar de bouwsector is erg actief, en kende een grote bloei tijdens de jaren tachtig. De gemiddelde prijs van een huis bedraagt ondertussen bijna een miljoen dollar.
Met een beperkte landoppervlakte en een groeiende bevolking kent Bermuda een behoorlijk hoge bevolkingsdichtheid. Eigendom huren of kopen op Bermuda is dan ook geen eenvoudige zaak. Om grondspeculatie tegen te gaan, mogen eigenaars een woning slechts verhuren als ze zelf naar het buitenland gaan. Vrijgestelde bedrijven mogen onder bepaalde voorwaarden wel sommige wonigen verhuren. Buitenlanders mogen dan weer enkel de duurste 5 % van de huizen kopen. Momenteel voldoen slechts een driehondertal huizen aan die voorwaarde. Bovendien is een toelating van het bevoegde ministerie vereist, en bedraagt de beschrijfkost nog eens 22 %.
De nationaliteit krijgt men in principe enkel via de ouders. Geboorte noch langdurige residentie leidt tot naturalisatie. De regels werden iets versoepeld in 2002, en sindsdien kunnen sommigen na 20 jaar residentie de nationaliteit verkrijgen als hun kinderen, broers of zussen de nationaliteit hebben. Wie getrouwd is met een Bermuda staatsburger hoeft geen werkvergunning aan te vragen.
De weinige vormen van belasting die Bermuda kent, houden geen verband met residentie. Met andere woorden, de regels zijn hetzelfde voor inwoners of buitenlanders. Loontaks is de enige vorm van directe belasting, en deze geldt voor alle bedrijven. Het kadastraal inkomen wordt belast, en er zijn invoerheffingen. Werknemers betalen een lichte sociale bijdrage. Er zijn geen successierechten, maar wel een zegeltaks op tegoeden in Bermuda bij overlijden. Deze bedraagt 5 % voor eigendom tussen 20.000 en 100.000 $, en 10 % voor alles daarboven. Er zijn geen inkomstenbelasting, bedrijfsbelasting, roerende voorheffing, BTW of vermogensbelasting.
Niet-residente beleggers of spaarders kunnen bijgevolg belastingvrij aandelen verhandelen en bankverrichtingen uitvoeren. De Europese richtlijn betreffende spaargelden, die andere Britse overzeese gebieden slapeloze nachten bezorgde, trad op 1 juli 2005 nog niet in werking op Bermuda, blijkbaar tengevolge van een aardrijkskundige blunder in Brussel. Bermuda heeft er zich echter toe verbonden internationale normen voor financieel verkeer te doen naleven. Het deed dit per brief aan de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, en werd bijgevolg niet op hun zwarte lijst geplaatst. De kleine lettertjes van de verbintenis werden door de regering niet vrijgegeven.
'Offshore' vennootschapsvormen
Het woord 'offshore' komt niet voor in de wetgeving van Bermuda, en zonder belastingen van betekenis is er in de praktijk ook weinig onderscheid. Buitenlandse bedrijfseigenaars die niet op Bermuda verblijven kunnen vrijstelling krijgen van de regel, die bepaalt dat 60 % van bedrijven in plaatselijke handen moeten zijn. De 'vrijgestelde' bedrijven kunnen 'exempt' of 'permit' companies zijn.
'Exempt Company'
- dient minstens twee plaatselijke vertegenwoordigers te hebben
- betalen een jaarlijkse premie afhankelijk van hun kapitaal
- kunnen een vrijstelling van toekomstige belastingen bekomen
- kunnen zaken doen in elke valuta behalve de Bermuda dollar
'Permit Company'
- filiaal van een buitenlands bedrijf
- toestemming wordt verleend door het ministerie van financiën
- goedkeuring neemt een tiental dagen in beslag
- uitgebreide achtergrondinformatie wordt verwacht
Partnerships
Zoals gebruikelijk bij een 'Limited Partnership' is minstens één 'partner' volledig aansprakelijk, en is de aansprakelijkheid van de overige aandeelhouders beperkt tot het ingebrachte kapitaal. Een 'Limited Partnership' kan omgevormd worden tot een 'Exempt Partnership'. Beiden betalen een jaarlijkse premie van 2.100 $. De 'vrijgestelde' status houdt in dat ze niet voor 60 % in plaatselijke handen moeten zijn, en dat er geen deviezencontrole is. Een plaatselijke vertegenwoordiger en een plaatselijk kantoor zijn vereist. 'Partnerships' kunnen filialen hebben in het buitenland. Op die manier kunnen de aandelen verhandeld worden op buitenlandse beurzen. Ook 'Partnerships' onder een buitenlands regime kunnen onder bepaalde voorwaarden toegelaten worden in Bermuda, bijvoorbeeld als dat fiscaal interessanter is. Deze 'Overseas Partnerships' betalen eveneens een jaarlijkse premie van 2.100 $, en zijn onderworpen aan dezelfde regels als een 'Exempt Partnership'.
Trustregime
Bermuda doet al meer dan een halve eeuw aan trustbeheer, oorspronkelijk voor vermogende partijen uit de Angelsakische landen. Vernieuwde fiscale wetgevingen hebben de aanwas van het aantal nieuwe trusts uit die landen echter beperkt. De trust is ondertussen wel populair geworden in andere landen. Bermuda volgt de internationale trends met aandacht, en heeft bijvoorbeeld in 1989 de 'doelgerichte trust' toegelaten. Hetzelfde jaar werd ook de looptijd verlengd tot 100 jaar. Trust zijn beschermd tegen uitspraken van buitenlandse rechtbanken. Voor de bescherming van tegoeden echter, is een Bermuda trust minder goed uitgerust dan trusts in andere gebieden. De wetgever op Bermuda heeft namelijk de belangen van schuldeisers iets meer in rekening genomen. De professionele structuur is echter ongeëvenaard op Bermuda. Bijgevolg is Bermuda uitermate geschikt om een trust onder te brengen zolang men geen reden heeft om er aanspraken tegen te verwachten.
Minstens één trustee moet woonachtig zijn in Bermuda. Trusts moeten niet geregistreerd worden, en zijn vrij van zegeltaks.
Voor 1991 was trustbeheer in handen van de drie banken op Bermuda. Sindsdien hebben zich meer dan dertig maatschappijen voor trustbeheer op Bermuda gevestigd. Ook komen er steeds meer particuliere trustmaatschappijen, die een vooraf bepaald cliënteel bedienen, en bijgevolg geen vergunning nodig hebben.
Financiele sector
'The Bank of Butterfield, Ltd.' werd gesticht in 1859. 'The Bank of Bermuda Limited' zag het licht in 1889, en 'The Bermuda Provident Bank' in 1969. Datzelfde jaar werden de regels voor het oprichten van een bank dusdanig beperkt dat er in de praktijk geen nieuwe banken werden toegelaten. Deze beslissing werd in de eerste plaats ingegeven door eigenbelang, en de wens om de banksector in eigen handen te houden, maar heeft op termijn ook voor de internationale gemeenschap voordelen opgeleverd. Bermuda kent veel minder witwasproblemen dan bijvoorbeeld de Caraïben. De jarenlange unieke positie van de drie banken op Bermuda hebben geleid tot een sterke financiële slagkracht, en een meer dan solide reputatie. De uitstekende kwaliteit van die banksector is van doorslaggevend belang bij de vestiging van talrijke beleggingsfondsen, verzekeringsmaatschappijen en trusts. De betrouwbaarheid van de banken lokt bovendien ook buitenlandse beleggingsfirma's, beurshandelaren en allerhande andere bedrijven. Bermuda's banken hebben wereldwijd vertakkingen naar grote financiële centra, en honderden bedrijven die genoteerd zijn op de beurs van Hong Kong, zijn gevestigd in Bermuda. In 2003 werd 'The Bank of Bermuda Limited' overgenomen door een gereputeerde buitenlandse bank. Bermuda heeft geen bankgeheim dat vergelijkbaar is met dat van bijvoorbeeld de Kaaiman Eilanden. Toch kan de buitenlandse fiscus moeilijk relevante informatie verkrijgen. De banken doen ook alled rie aan trustbeheer.
Bermuda is na Londen en New York het grootste verzekeringscentrum ter wereld. Er zijn meer dan 1700 verzekeringsmaatschappijen gevestigd, en de jaarlijkse premies bedragen samen meer dan 25 miljard dollar. Sinds 2004 is de aangroei van nieuw maatschappijen afgezwakt, maar dit wordt toegeschreven aan de conjunctuur.
Eind 2000 stemde Bermuda de wet die de oprichting toelaat van 'Segregated Account Companies'. Deze vennootschapsvorm is bijzonder geschikt voor verzekeringsmaatschappijen, en alhoewel ze al bestond in andere gebieden, huist in Bermuda ondertussen veruit de meeste van deze 'protected cell companies', zoals ze ook genoemd worden. De wetgeving voor verzekeraars is soepeler op Bermuda dan in de meeste andere gebieden. De sector controleert zichzelf, en de resultaten zijn bevredigend. De kosten voor het opzetten van een verzekeringsmaatschappij op Bermuda liggen rond de 10.000 $ . Het minimumkapitaal bedraagt 120.000 $
Bijna 900 beleggingsfondsen zijn gevestigd in Bermuda, met een gezamenlijke marktwaarde van 120 miljard dollar. Tussen 2003 en 2004 hebben de fondsen genoten van een spectaculaire groei, en ook veel Japanse fondsen hebben de laatste jaren hun weg naar Bermuda gevonden. Het minimumkapitaal voor het oprichten van een beleggingsfonds is van 12.000 $ teruggebracht naar één symbolische dollar. Dit laat een beginnend fonds toe in de laagste premieschijf te blijven, en toch een groot aantal aandelen zonder stemrecht uit te geven. Bermuda verwelkomt immers ook kleinschalige initiatieven. Een vergunning is wel vereist. De overheid onderzoekt de beheerders van nieuwe fondsen op hun kennis van zaken, solvabiliteit en betrouwbaarheid, maar eens dat onderzoek naar tevredenheid afgerond is, staat niets een snelle goedkeuring in de weg. Er geldt ook een gedragscode, en beleggingsfondsen mogen bijvoorbeeld niet per telefoon te koop worden aangeboden. Bermuda wordt vooral gekozen door beleggers met wat ingewikkelder noden. Het is vooral op dat gevorderd gebied dat de expertise van Bermuda een verschil maakt. Hedge funds bijvoorbeeld vestigen zich graag op Bermuda.
Internethandel
Een aantal websites die gevestigd zijn in Bermuda handelen in hedge-fund aandelen. Het gaat hoofdzakelijk om niet-Amerikaanse hedge-funds. Investeerders worden in staat gesteld om de waarde van hun fonds de klok rond te volgen, en indien gewenst te kopen of verkopen. De belegger heeft keuze uit meer dan 2.000 hedge-funds.Twee van de websites werken samen met de beurs van Bermuda. Ook werd vanuit Bermuda een internetbank opgericht.
Twee van Bermuda's drie banken hebben stappen ondernomen om betalen via het internet betrouwbaar en gemakkelijk te maken. Dit laat offshore bedrijven toe om hun zaken via het internet te regelen. In februari 2002 verfijnde de regering de wetgeving die handelt over elektronische contracten en de geldigheid van digitale handtekeningen.
Hierbij werkte de overheid samen met een internationaal financieel internetbedrijf (Quo Vadis Ltd) om een digitale standaard in gebruik te nemen, waarbij transacties over het internet niet in twijfel kunnen getrokken worden. Verwacht wordt dat dit Bermuda een competitief voordeel oplevert. Ook de technologische infrastructuur is van wereldklasse. In 2000 onderwierp Bermuda de internethandel aan een aantal gedragsregels. De providers worden aangemaand hun klanten te kennen, persoonlijke gegevens te beschermen, intellectuele eigendom te respecteren, eerlijke reclamepraktijken te hanteren, en snel te bemiddelen bij klachten en conflicten. Het Ministerie van Telecommunicatie ziet toe op de naleving van de regels. Internetbedrijven die op Bermuda gevestigd zijn, mogen geen porno of gokken aanbieden.
Belastingverdragen
Zonder directe belastingen heeft Bermuda ook geen dubbelbelastingverdragen afgesloten. Wel bestaat er met de Verenigde Staten een kleinschalig belastingverdrag dat verzekeringspremies aftrekbaar maakt, en belastingvoordelen biedt aan bedrijven die samenkomsten organiseren op Bermuda.
