Bahama's
Bahama's In het meest westelijke deel van de Atlantische oceaan, ten noorden van Cuba, ligt een eilandengroep met een heerlijk subtropisch klimaat. De temperatuur blijft er meestal tussen de 20° en de 30 °C. De Bahama's bestaan uit honderden eilanden, waarvan enkel de belangrijkste bewoond zijn. Het leeuwendeel van de bevolking is gevestigd op twee eilanden. Ongeveer de helft woont op New Providence, waar de hoofdstad Nassau ligt, en een groot deel van de rest in Freeport, op Grand Bahama. Beide steden hebben luxehotels, casino's, en een internationale luchthaven. Naast Engels wordt er ook creools gesproken.
Over het algemeen wordt aangenomen dat Columbus voet aan wal zette op de nieuwe wereld in de Bahama's. Vast staat dat in de jaren na 1492 de autochtone Lucaya indianen door de Spanjaarden als slaven gedeporteerd werden naar Hispaniola. Bijgevolg waren de Bahama's tijdens de 16de eeuw vrijwel onbewoond, maar in 1647 stichtten Engelse avonturiers uit Bermuda een nederzetting op Eleuthera. Ook inwijkelingen uit Zuid-Carolina vestigden zich op de eilanden, en aan het eind van de 17DE eeuw wemelde het gebied van de ondernemende amerikanen. Voor piraten en 'privateers' waren de Bahama's een ideale thuisbasis.
In september 1695 bijvoorbeeld overviel één van de meer succesvolle piraten, Henry Avery, de jaarlijkse indische vloot uit Mekka in de buurt van Bombay, en als gevolg kwamen de Eengelse handelsbetrekkingen met Indië ernstig in gevaar. Avery werd dan ook met meer dan gewone ijver gezocht door de Engelse admiraliteit, maar vluchtte met zijn buit naar de Bahama's. Op New Providence kneep de gouverneur van het eiland, Nicholas Trott, een oogje dicht voor een lading ivoor, Avery's schip, en een beduidende financiële 'bijdrage' van elk lid van de bemanning. In ruil verkregen de piraten vrije doortocht naar andere oorden met wat in die dagen een klein fortuin was. Cynici zullen opmerken dat er niets nieuw is onder de zon, maar de anekdote toont in elk geval aan dat de Bahama's een lange geschiedenis hebben als toevluchtsoord voor fortuinen waarvan de oorsprong niet altijd even duidelijk is.
Toen de Bahama's een Engelse kroonkolonie werden in 1717, benoemde de regering een voormalig piraat, Woodes Rogers genaamd, tot gouverneur, om orde op zaken te stellen, en het Britse gezag op de eilanden te vestigen. Tijdens de Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijd weken een aantal kolonisten, die deel wilden blijven uitmaken van het Britse rijk, uit naar de Bahama's. In 1776 volbracht de marine van de gloednieuwe natie trouwens een bravourestukje door Nassau enkele dagen te bezetten. De Bahama's bleven echter onder Engels bestuur, al kwamen ze in 1782 even in Spaanse handen terecht. Slavernij werd er, zoals overal in het Britse rijk, afgeschaft in 1834. Tijdens de Amerikaanse burgeroorlog werd de maritieme blokkade van de zuidelijke staten regelmatig via de Bahama's omzeild. Tijdens de drooglegging waren de eilanden dan weer een paradijs voor dranksmokkelaars. In 1973 werden de Bahama's onafhankelijk, maar ze maken nog wel deel uit van het Britse gemenebest.
De Britse koningin is staatshoofd, en vertegenwoordigd door een gouverneur-generaal. De kamer telt 40 zetels, en de afgevaardigden van de verschillende districten worden gekozen voor vijf jaar, tenzij de regering kan het parlement ontbindt, en nieuwe verkiezingen uitschrijft. De senaat telt 16 leden. Negen senatoren worden aangeduid door de regering, vier door de oppositie, en drie in samenspraak. Er is de normale scheiding der machten, en het gerecht werkt onafhankelijk. De 'privy council' in Londen is het laatste hof van beroep.
De Bahama's investeren voortdurend in hun toeristische sector, en de cijfers spreken voor zichzelf. In de helft van de jaren vijftig bezochten enkele tienduizenden toeristen de Bahama's jaarlijks. Tegenwoordig zijn er dat maar liefst 4 miljoen. Toerisme en financiële dienstverlening maken samen bijna drie kwart uit van de economie. Ook de laatste sector krijgt uiteraard de nodige overheidssteun. In de lente van 2000 richtte de privé sector een beurs op in de Bahama's. De beurs kende een moeilijke start, leed verlies tijdens de eerste twee jaar, maar is tegenwoordig uit het rood. Aan het eind van 2004 vertegenwoordigden de 19 genoteerde bedrijven een tegenwaarde van iets meer dan 2 miljard $.
Toeristen krijgen zonder probleem een visum. Mensen die langere tijd in de Bahama's willen verblijven, dienen een verblijfsvergunning aan te vragen bij de immigratiedienst. Voor de jaren negentig waren de Bahama's vrij wars van buitenlanders die onroerend wensten te kopen op de eilanden. Sinds 1993 echter is er een kentering gekomen in die politiek, en zijn de regels versoepeld, ook voor het erven van Bahama-grond. Eigenaars van een huis kunnen voor de jaarlijkse som van 500 $ een huiseigenaarskaart verkrijgen die ook geldig is als verblijfsvergunning. Buitenlandse investeerders met aanzienlijke tegoeden, of een eigendom van een half miljoen $ of meer, genieten van een versnelde behandeling van hun aanvraag. Op New Providence wordt het kadastraal inkomen belast. Op de andere eilanden wordt onroerend goed enkel belast als het bebouwd is, en de eigenaar niet de nationaliteit heeft. Woningen bewoond door de eigenaar blijven onbelast tot een waarde van 100.000 $. De belasting bedraagt 2 % als de woning niet bewoond wordt door de eigenaar, en meer waard is dan een half miljoen dollar.
Op de Bahama's zijn er geen inkomstenbelasting of bedrijfsbelasting, noch roerende voorheffing of BTW. Wel zijn er zegeltaksen, maar de facto 'offshore' bedrijven zijn daar meestal volledig van vrijgesteld, evenals beleggingsfondsen. Bedrijven betalen een jaarlijkse premie. De grootte ervan wordt bepaald door de aard en omvang van het bedrijf. Voor banken bijvoorbeeld gaan de premies van 1.800 $ voor een 'slapende' instelling, tot 160.000 $ voor een bank met onbeperkte handelsactiviteiten en trustbeheer.
International Business Company
De 'International Business Company' is meest gebruikte vennootschapsvorm voor de offshore. Het woord 'offshore' komt echter niet voor in de wetgeving van de Bahama's. Behalve zegeltaksen, is er immers geen bedrijfsbelasting voor plaatselijke bedrijven. Het onderscheid bestaat enkel in de praktijk, en als een International Business Company plaatselijk geen zaken doet, kunnen ze ook de meeste, zo niet alle, zegeltaksen vermijden. De wetgeving werd in 2004 nog aangepast. Een essentiële beperking van de 'International Business Company' is de verbodsbepaling om aan bankieren of verzekeren te doen.
Sinds 2001 moeten eigenaars en directeurs van een IBC geregistreerd worden. En verdere voorwaarden zijn :
- een minimum van twee aandeelhouders en één directeur (dit mag een bedrijf zijn), zijn vereist;
- aandeelhouders, directeur(en) noch beheerders moeten verblijven op de Bahama's;
- er is geen minimum kapitaal vereist;
- aandelen aan toonder zijn niet langer toegelaten;
- boekhouding is niet verplicht;
- vergaderingen mogen telefonisch gebeuren;
- alleen de stichtingsakte is openbaar;
- de wetgeving voorziet bescherming tegen aanspraken vanuit het buitenland
- en ook kleinere aandeelhouders worden beschermd.
Deze IBC's mogen in de Bahama's beheerd worden. In elk geval dient een plaatselijke vertegenwoordiger te worden aangesteld. Deze vennootschappen mogen geen zaken doen met inwoners van de Bahama's en geen bedrijven beheren die gevestigd zijn in de Bahama's.
Door de soepele wetgeving, de goede geheimhouding, en de uitstekende professionele infrastructuur behoren de Bahama's tot de meest populaire belastingparadijzen om een IBC op te richten. Het aantal IBC's gaat er dan ook naar de 100.000, maar de verplichte registraties van eigenaars heeft sinds 2001 wel voor een terugval gezorgd in nieuwe inschrijvingen. De regering blijft de resultaten van het nieuwe regime nauwgezet volgen, en sluit geen herzieningen uit.
Trust regime
Trustbeheer is al meer dan een halve eeuw een traditionele bezigheid in de Bahama's, en een groot aantal vakmensen zijn er in gespecialiseerd. Particulieren dienen niet geregistreerd te zijn om aan trustbeheer doen, maar bedrijven moeten een vergunning hebben. De vraag naar trusts is ook buiten de Angelsaksische landen toegenomen, met efficiënt beheer van tegoeden als voornaamste drijfveer. Het afgelopen decennium is de trustwetgeving aangepast om op dit vlak de buitenlandse competitie het hoofd te kunnen bieden. Met name andere belastingparadijzen zoals de Kaaiman Eilanden en zelfs de Cook Eilanden zijn geduchte concurrenten geworden. Zo erkenden de Bahama's in 2004 de 'doelgerichte trust', een instrument dat de laatste jaren steeds meer gebruikt wordt om aandelen te houden in een specifieke onderneming, en ook nuttig kan zijn voor entiteiten zonder eigen rechtspersoonlijkheid. Anguilla, Isle of Man, Bermuda en de Seychellen kennen de doelgerichte trust, om er maar enkele te noemen.
Verder is een Bahama-trust beschermd tegen burgerlijke aansprakelijkheid en buitenlandse schuldeisers. Een trust hoeft alleen geregistreerd te worden, als die onroerend goed op de Bahama's in bezit heeft. Er is een eenmalige zegeltaks van 50 $, maar voor de rest is de trust vrijgesteld van belastingen (zolang die geen onroerend goed op de Bahama's in bezit heeft) Volgens de nieuwe wetgeving van 1998 kunnen zowel de trustees als de insteller van een trust ruime bevoegdheden krijgen, al naar gelang de stichtingsakte (de zogenaamde 'wensbrief'), en aldus beschikken over een wijde waaier van mogelijkheden wat betreft beheer en investering. Dezelfde wetgeving erkent ook de functie van 'beschermer' van een trust. Deze 'beschermer' houdt toezicht op de trustees. In 2004 werd de maximum looptijd van een trust 80 jaar verlengd tot 150 jaar.
Financiële sector
Goed financieel beheer lijkt de laatste jaren een belangrijkere motivatie dan belastingontwijking om kapitaal onder te brengen in een belastingparadijs, en alhoewel ze de laatste jaren zijn ingehaald door de Kaaiman Eilanden, behoren de Bahama's nog steeds tot de grootste financiële centra ter wereld. Er zijn duizenden banken gevestigd, en schattingen van hun gezamenlijke tegoeden lopen uiteen van 200 miljard dollar tot bijna een triljoen dollar. De uiterst vakkundige atmosfeer die er heerst, gecombineerd met een uitstekende reputatie op gebied van bankgeheim, maken van de Bahama's, in het bijzonder voor grotere kapitalen, een eerste keus locatie.
Onder buitenlandse druk is sinds 2000 het toezicht op financiële instellingen toegenomen. Met oog op de bestrijding van misdadige activiteiten hanteert de nationale bank tegenwoordig strikte normen waar nieuwe banken aan moeten voldoen om goedgekeurd te worden. Het vereist kapitaal voor een openbare bank is minimum 2 miljoen $, maar banken met een beperkt aantal klanten kunnen ook met minder kapitaal een vergunning krijgen. Er zijn verschillende regimes mogelijk, en voor het laagste echelon geldt een minimum kapitaal van 100.000 $. Banken mogen niet gevestigd zijn als een 'International Business Company', en ongeveer de helft van alle banken zijn dan ook plaatselijk geregistreerd. De meeste belangrijke banken hebben een filiaal op de Bahama's, maar dikwijls worden hun financiële activiteiten uitgevoerd door plaatselijke firma's. Veel banken bieden ook trustbeheer aan.
De plaatselijke verzekeringsmaatschapijen zijn in volle bloei, maar hetzelfde kan niet gezegd worden van de internationale verzekeringssector. De regering zou deze graag zien uitbreiden. Met dit doel voor ogen is wetgeving in de maak die aangepast is aan moderne noden. In 2004 werd al een cruciale wet gestemd, die een verzekeringsmaatschappij toelaat haar tegoeden onder te brengen in gescheiden entiteiten, die niet aansprakelijk zijn tegenover elkaar. Vergelijkbare wetgeving bestaat reeds in andere landen. Net als banken, kunnen verzekeringmaatschappijen geen gebruik maken van de 'International Business Company' vorm, en zijn er minimumvoorwaarden wat betreft basiskapitaal en onmiddellijk beschikbaar kapitaal. Vergunningen worden uitgereikt door het ministerie van financiën, na verificatie van de identiteit en betrouwbaarheid van alle betroken partijen.
Beleggingsfondsen hebben de voorbije jaren een explosieve groei gekend. Ongeveer 800 fondsen op de Bahama's beheren samen meer dan 100 miljard dollar, en zijn onderverdeeld in verschillende categorieën. Er is een aparte klasse voor de kapitaalkrachtige beroepsbelegger. De soepelste en meest recente vorm, de zogenaamde SMART funds, staan voor 'Special Mandate Alternate Regulatory Test', en laten toe een fonds op maat te structureren. Een aantal verschillende SMART funds zijn al goedgekeurd door de overheid.
E-commerce
De Bahama's liggen niet onmiddellijk in de voorhoede waar het internethandel betreft, maar de laatste jaren zijn er toch verschillende maatregelen getroffen om de mogelijkheden van het nieuwe medium zoveel mogelijk te benutten. Een grote sprong voorwaarts is met name de elektronische registratie van bedrijven. Sinds de zomer van 2003 kunnen niet alleen bedrijven via het internet geregistreerd worden; ook elektronische contracten werden wettelijk bindend. Een uitzondering werd gemaakt voor bepaalde juridische documenten zoals testamenten en volmachten. Strafrechterlijke wetgeving werd ook voorzien om misbruiken te ontmoedigen. Een professor economie aan de universiteit van de Bahama's verklaarde echter dat de maatregelen ontoereikend zouden blijven zolang geen groter deel van de bevolking toegang zou vinden tot informatietechnologie. Een half jaar later verklaarde de minister van financien dan weer dat de Bahama's toegewijd blijven aan hun doel om een leidende plaats op het gebied van internethandel in te nemen. In elk geval zijn de kosten voor het aanbieden van internettoegang spectaculair gezakt. Bijgevolg is het aantal bedrijven enorm toegenomen, en de kost voor de consument op enkele jaren tijd teruggebracht tot ongeveer een vijfde. Zowel in Freeport als Nassau zijn ondertussen speciale onderkomens voor honderden servers. De interne communicatie voor bedrijven met vestigingen in beide steden is er natuurtlijk op vooruit gegaan. Met de komst van glasvezel hebben de Bahama's een nieuwe kaap genomen, en kunnen nu wereldwijd broadband verbinding aanbieden in een belastingvriendelijke omgeving.
Dubbelbelastingverdragen
Er zijn geen rechtstreekse belastingen op de Bahama's, en dus ook geen dubbelbelastingverdragen. De samenwerkingsverdragen met het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Canada voorzien in de uitwisseling van informatie in het kader van misdaadbestrijding, maar belastingontduiking, dat op de Bahama's geen misdrijf is, wordt daarbij uitgesloten.
