Antigua en Barbuda
Antigua en Barbuda vormen samen met het onbewoond eilandje Redonda een onafhankelijke natie in de Caraïben tussen Anguilla en Guadeloupe. Er leven bijna 60.000 mensen. De eilanden hebben samen een oppervlakte van ongeveer 440 vierkante kilometer, en liggen ongeveer 40 kilometer van elkaar verwijderd. Hun gezamenlijke hoofdstad is de diepzeehaven St.-John's op Antigua.
Columbus landde op het eiland in 1493, en de eerste Engelse kolonisten waren inwijkelingen uit St.-Kitts in de eerste helft van de 17e eeuw. Barbuda was gedurende bijna tweehonderd jaar in de handen van één enkele familie. De grootste stad op het eiland draagt trouwens hun naam. Antigua werd ook een tijdje bezet door de Fransen. De afschaffing van slavernij in 1834 betekende ook de neergang van de suikerindustrie. Antigua is grotendeels ontbost, en heeft een aangenaam en vrij droog subtropisch klimaat. Het regenseizoen valt in de herfst. Diepe lagunes langs de kust vormen natuurlijke havens voor jachten en andere vaartuigen die de eilanden aandoen. Aan de zuidkant van Barbuda ligt de 'english harbour', een prachtige natuurlijke jachthaven. Katoen en suikerriet zijn nog steeds belangrijke landbouwproducten. Visserij, samen met fruit- en groenteteelt, vullen de economie traditioneel aan.
Antigua kreeg zelfbestuur van de Britse kroon in 1967 en volledige onafhankelijkheid in november 1981. Het is lid van het Britse gemenebest, en heeft een tweekamer parlement naar Brits model. De Britse monarch is nog steeds protocolair staatshoofd, maar wordt vertegenwoordigd door de plaatselijke gouverneur-generaal. Engels is de officiële taal is en de munt is de Oost-Caraïbische dollar. Antigua heeft een wederzijds juridisch samenwerkingsverdrag met het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. Antigua is welvarend, biedt een stabiel politiek klimaat, en heeft uitstekende telecommunicatie-faciliteiten.
Het bankgeheim is wettelijk beschermd, en enkel in het kader van een misdaadonderzoek kan het gerecht de opheffing ervan bevelen. Fiscale redenen worden daarvoor als onvoldoende beschouwd. Schendingen van het bankgeheim zijn stafbaar, en de regering is zeer welwillend tegenover belastingtoeristen.
Personen die slechts tijdelijk in Antigua verblijven, betalen enkel belasting op inkomen afkomstig uit de eilanden zelf. Inwoners van Antigua betalen helemaal geen inkomstenbelasting. Om inwoner te worden dient men een woning te hebben, en minstens de helft van het jaar ter plaatse te verblijven.
Een half miljoen toeristen doen de eilanden jaarlijks aan, en veel Amerikanen komen er op hun huwelijksreis. Antigua is dan ook meer bekend als toeristische bestemming dan als offshore-gebied. Toch zijn er enkele duizenden bedrijven gevestigd, en Antigua biedt mogelijkheden die sommige meer uitgebouwde offshore-centra niet bieden. De wetgeving voor het oprichten van een bank bijvoorbeeld is vrij soepel, en in vergelijking met andere plaatsen redelijk betaalbaar. Trusts betalen geen belastingen. De Wetgeving voor de offshore-industrie kwam tot stand in 1982.
Voor 'International Business Companies' gelden de volgende regels :
- de naamgeving is vrij
- de grootte van het ingebracht kapitaal is vrij
- aandelen aan toonder zijn toegelaten
- alle aandelen mogen in handen zijn van één rechtspersoon
- geen roerende voorheffing
- geen valuta-controle
- geen belastingen in de eerste 50 jaar
- controle van de boeken is niet verplicht
- het bedrijf moet een vestiging ter plaatse hebben
- het bedrijf moet minstens één rechtspersoon als bestuurder hebben
De regering regelt de banksector bij hoofde van de 'International Business Corporations Authority'. Dit orgaan is als enige bevoegd om vergunningen af te geven voor trusts, banken, en verzekeringsmaatschapijen.
Antigua is vooral interessant voor ondernemers met iets grotere vermogens.
