Anjouan
Anjouan ligt tussen Madagascar en Afrika. Het is één van de drie Comoren, een eilandengroep in de zeestraat van Mozambique. Het is een klassiek vulkanisch eiland, begroeid met palmbomen, bananen en ander tropisch groen. In de 16e eeuw maakten Portugese zeevaarders het eiland bekend in Europa, waarna het in Franse handen terecht kwam. In 1974 koos de voormalige Franse kolonie bij referendum voor onafhankelijkheid, en nam in 2002 een nieuwe grondwet aan.
Anjouan voert exotische landbouwproducten uit zoals oranjebloesem en vanille, en is wereldwijd de belangrijkste producent van ylang-ylang olie, een plantenextract dat een essentieel ingrediënt is voor parfum. De laatste jaren stagneert de prijs door de concurrentie van synthetische producten. De betere Franse merken blijven echter de authentieke natuurlijke olie uit Anjouan gebruiken. De vraag naar vanille neemt toe, en ook toerisme zit in de lift, maar de massale invoer van vooral rijst weegt op het budget. Het eiland voorziet dankzij een waterkrachtcentrale wel in eigen energiebehoefte.
De Comorenfrank is gekoppeld aan de euro, en ook deze munt is in omloop. Een visum is vereist, maar wordt gewoonlijk uitgereikt bij aankomst. Anjouan is niet rechtstreeks te bereiken vanuit Europa. Men dient over te stappen in bijvoorbeeld Mayotte of Madagascar. Anjouan's luchthaven mag dan niet van de grootste zijn, vliegtuigen kunnen een vliegvergunning krijgen op het eiland, en voor ongeveer 20.000 EUR zijn er zelfs kant-en-klaar luchtvaartmaatschapijen beschikbaar.
Om de economie aan te zwengelen, wil Anjouan investeren in technologie en telecommunicatie-infrastructuur. Een groot deel van de telecommunicatie verloopt nog per korte golf radio, maar een GSM netwerk is in aanbouw. Om aan de nodige valuta te komen, plant de regering een zogenaamd economisch staatsburgerschap programma. Buitenlanders kunnen met andere woorden voor een behoorlijk bedrag een tweede paspoort kopen. Ook schepen kunnen geregistreerd worden op Anjouan. Het proces verloopt snel, omdat er geen inspectie van het schip geëist wordt. Anjouan ligt op een drukke scheepvaartroute. De hoofdstad Mutsamudu is een diepzeehaven, die geschikt is voor cargoschepen en containertransport. Het is de bedoeling van de regering om bedrijven, die offshore al aanwezig zijn, aan te moedigen ook gebruik te maken van de nieuwe vrijhandelszone.
Anjouan's offshore-wetgeving is modern, soepel, en opgesteld in het Frans. Het referendum en de nieuwe grondwet van 2002 heeft de offshorestatus van Anjouan nog verstevigt. Zoals andere recente belastingparadijzen heeft het zijn voordeel gedaan met de ervaring van oudere financiële centra. Anjouan is eigenlijk moeilijk een financieel centrum te noemen, maar is bijgevolg ook vrij onbekend bij de fiscus. Het heeft geen historische bagage, en is vrij van enige schandaalsfeer. In een klein belastingparadijs als Anjouan verlopen de onderhandelingen bovendien persoonlijk en vlot. Verantwoordelijke personen in de regering zijn gemakkelijk te bereiken, en vergunningen voor banken, trustmaatschappijen en fondsen worden op individuele basis bekeken.
Het land stelt hoge normen aan zijn offshoresector betreffende de naleving van internationale conventies tegen witwasssen. Eigenaars van offshorebedrijven zijn gekend, en zelfs geregistreerd bij de overheid. Maar de geheimhouding is uitstekend. Anjouan werkt alleen mee met buitenlandse mogendheden bij ernstige misdaadbestrijding, en niet bij fiscaal onderzoek. In tegenstelling tot de Britse kroongebieden in de Caraïben, zijn ze evenmin onderhevig aan druk van buitenaf. Bovendien onderhouden weinig landen diplomatieke betrekkingen met Anjouan, dus zelfs een officieus verzoek om informatie is geen praktisch alternatief.
Offshore banken mogen naast hun normale financiële dienstverlening, ook trusts beheren. Ze betalen in plaats van belasting een jaarlijkse premie van 17.000 US $. Ze dienen ook een reservekapitaal van 10.000 US $ te deponeren bij de nationale bank. De formaliteiten zijn beperkt tot een minimum, en goedkeuring wordt meestal zeer snel verleend. Meer dan honderd bankvergunningen zijn al afgeleverd sinds de offshore-wetgeving in 1999 het levenslicht zag.
In datzelfde jaar kregen de inwoners van Anjouan toegang tot het Internet. De offshore-wetgeving voorziet in het uitgeven van internet-gokvergunningen. Al meer dan 30 zulke vergunningen werden uitgereikt. Ze laten voor een jaarlijkse premie van 20.000 $ bedrijven toe om van waaruit ter wereld ook, een internet casino uit te baten. Winsten kunnen via een offshore-bank op Anjouan geïnd worden.
De offshore bedrijven, of 'International Companies' zijn rechtspersonen, en mogen geen handel drijven op het eiland zelf. Ze kunnen opgericht worden in twee dagen tijd. Het minimumkapitaal bedraagt 200 US $. Voor bankieren, verzekeren, gokken, of internationaal transport is een vergunning nodig. Oprichting van een trust is een goede manier om het bezitten van een bedrijf geheim te houden. Alle activa staan immers op naam van de trust, en zoals gezegd is de vertrouwelijkheid op Anjouan uitstekend gewaarborgd.
Veel voorwaarden en kosten zijn hetzelfde voor het oprichten van een trust of een 'international company' :
- totaal vrijgesteld van belastingen of nazicht van de boeken
- de stichter of de begunstigde eigenaar dient een kopij van zijn paspoort in te dienen
- de jaarlijkse registratiekost bedraagt 1.500 US $
- plaatselijke bestuurder kost 150 US $ per jaar
- een eventuele bedrijfsrekening bij de nationale bank kost 90 US $ per jaar
- kortingen worden toegekend bij de oprichting van grotere aantallen
